پرتال دانشگاهی کشور پرتال دانشگاهی کشور
University Portal of Iran

کلمات مرتبط

    نتایج کارشناسی ارشد 95 نتایج ارشد 95 دفترچه کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد امریه سربازی استخدام تامین اجتماعی استخدام شرکت نفت استخدام آموزش و پرورش استخدام بانک پذیرش بدون کنکور منابع کارشناسی ارشد منابع دکتری استخدام شهرداری آگهی استخدام پليس استخدام نیروی انتظامی لیست همایش های بین المللی لیست سمینار لیست کنفرانس سالن همایش مقاله ISI دانشگاه پيام نور استخدام بانک پاسارگاد سازمان سما استخدام بانک شهر استخدام بانک گردشگری آگهی استخدام بانک صادرات استخدام بانک پارسیان پودمانی علمی کاربردی 95 استخدام دولتی استخدام استانداری استخدام آتش نشانی استخدام وزارت نيرو استخدام ديپلم استخدام برنامه نویس استخدام حسابدار نمونه سئوالات کارشناسی ارشد نمونه سئوالات دکتری ارزشیابی مدرک دانشگاه پیام نور فراگير دانشپذير مدرک دیپلم مدرک کارشناسی انتخاب رشته کنکور سراسری 95 عدح.هق daneshgah پردیس دانشگاهی شهریه دانشگاهها آگهی استخدام تهران azad karshenasi arshad kardani peyvasteh azmoon konkoor mba مجازی mba یکساله مدرک mba
مجموعه  فرصت های کارآفرینی / اخبار کارآفرینیارسال شده در   08 خرداد 1392 - 29 May 2013



آغاز کارآفرینی از کجا ؟

یک ایده خوب، هیجان، کمی‌پول، پشتکار فراوان، زحمت، کار، کار و باز هم کار، شکست‌های بزرگ، موفقیت‌های کوچک، ناامیدی، دلسردی و ناگهان پنجره طلایی باز می‌شود و می‌روی در فهرست پر افتخار کارآفرینان، آنهایی که با ایده‌های جدیدشان، کسب و کارهای نوینی به وجود آورده‌اند. آنها که با پشتکار فراوانشان دائما در حال تغییر چهره جهان پیرامون هستند و آنها که کیمیاگری بلدند و از خاک طلا می سازند.
با چند تا از آنها آشنا شوید.
حمید نعیمی، موسس و ایده پرداز سایت بازی آنلاین اِسپید آپ (Speed Up)
حمید نعیمی، بیست و هفت ساله و متولد تهران است. از کودکی رویای خلبان شدن و پرواز را در سر داشته، اما دست روزگار او را فارغ التحصیل رشته آی تی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد پرند کرده است. گویا یک روز در کلاس درس تجارت الکترونیک دانشگاه یکی از همکلاسی های نعیمی مشغول ارائه سمینار در مورد تجربه اش درباره ایده بازی های آنلاین بوده که جرقه ای در ذهن این دانشجوی جوان شکل می گیرد. او از بین همان همکلاسی هایش تیمی را ایجاد می کند و از سال ۸۹ کار روی ایده اش را در قالب یک پروژه آغاز کرده و پس از گذشت یک سال آن را به صورت رسمی راه اندازی می کند.
ایده نعیمی که در حقیقت یک بازی آنلاین استراتژیک اتومبیلرانی است، اسپیدآپ نام دارد. در این بازی کاربر می تواند در مسابقه ها و تورنمنت های مجازی خودروی مسابقه ای شرکت کرده و با دیگر شرکت کنندگان واقعی رقابت کند. اما نعیمی، به گسترش اسپیدآپ در سطح ایران بسنده نکرده و دوست دارد آن را جهانی کند. این اقدام نه تنها باعث کسب افتخار و کسب درآمد بالا برای سازنده می شود، بلکه به نوعی می تواند صادرکننده فرهنگ ایران به کشورهای دیگر، بابی برای جذب سرمایه خارجی و ورود ارز به کشور هم باشد، اما اسپیدآپ برای جهانی شدن مشکلاتی بر سر راه خود دارد. برای مثال به دلیل تحریم ها، اسپیدآپ نمی تواند درگاه پرداخت بانکی برای نسخه بین المللی خود داشته باشد. او مایل است همکارانی از آن سمت مرزهای جغرافیایی کشور داشته باشد تا بازی خود را برای سایر ملت ها بومی سازی کند، کاری که این روزها خیلی سخت شده است.

علیرضا تفرشی، کارآفرین و مدیر موسسه فن آموز
او نیز مانند بسیاری از دانش آموزان دهه ۵۰ و ۶۰ از کودکی رویای آموزش علمی و مدرن را در سر می پروراند. هرچند چنین رویایی در زمان تحصیل او در دوران مدرسه رخ نداد، اما گذر زمان حلال بسیاری از مشکلات بود. ۲۶ سال پیش، اولین محصلان و فارغ التحصیلان مدارس استعدادهای درخشان با گردهمایی و هم اندیشی به این نتیجه رسیدند که مجموعه ای به نام موسسه آموزشی و پژوهشی و تولیدی عترت پایه گذاری کنند تا آموزش را از حالت شفاهی و تئوری خارج کنند. هفت سال پس از راه اندازی چنین موسسه ای او نیز به جمع این افراد پیوست. طی این سال ها وسایل کمک آموزشی بسیاری از سوی افراد تیم این موسسه ساخته شد.
بیش از صد سال بود که از عمر مراکز علمی و تفریحی دنیا می گذشت و ۷۰۰ مرکز علمی و تفریحی نیز در گوشه و کنار جهان راه اندازی شده بود. او نیز باید کاری می کرد و به اعتقاد خودش، کشور را از این سیستم آموزشی بسته نجات می داد و رویای کودکی اش را عملی می کرد. او فارغ التحصیل رشته ای مرتبط با این موضوع بود؛ مکانیک طراحی جامدات. پس دلیلی برای نگرانی نبود، او می توانست با همکاری چند دولت بخوبی از پس همه چیز بر بیاید. هشت سال پیش، او و تیمش با ساخت وسایل دست ساز کاملا ایرانی مانند ربات پیانیست، چنگ لیزری (چنگی که سیم ندارد و با نور لیزر موسیقی می نوازد)، تیر اندازی لیزری، فوتبال رباتیک و آینه های منحنی و خمیده کارشان را از مدارس شروع کردند، اما وقتی با استقبال زیاد مردم و مسئولان مواجه شدند، تصمیم گرفتند این مراکز تفریحی ـ علمی را در دیگر نقاط کشور توسعه دهند، به همین دلیل شرکتی به نام فن آموز را تاسیس کردند. اما اجرایی کردن این ایده و توسعه آن همراه با مشکلاتی بود. مثلا عملیاتی شدن چنین کاری نیاز به هزینه زیادی داشت. هرچند برپایی چنین مراکزی سوددهی چندانی ندارد و مشکلات نقدینگی و اجاره نشینی سرعت کار تیم آنان را کند کرد، اما عشق و علاقه نوزده ساله او و همکارانش به انجام چنین کاری باعث شد تا آنان با تمام مشکلات پیش روی خود دست و پنجه نرم کنند و همچنان در این حیطه به فعالیت خود ادامه دهند و بدون کوچک ترین کمک هزینه دولتی، بار چنین مسئولیت سنگینی را به تنهایی به دوش بکشند. احداث و راه اندازی ۱۲ مرکز علمی و تفریحی در شهرهای مختلف حاصل تلاش چند ساله این تیم است.

هادی حمیدیان، کارآفرین و ناظر فنی طرح تصفیه آب
کارشناس بهداشت محیط است. ۲۰ سال است در زمینه آلودگی هوا، جمع آوری زباله و تصفیه آب به تحقیق و تفحص می پردازد. آلودگی آب های سطحی مانند دریاها و رودخانه های نوار ساحلی به وسیله فاضلاب های بهداشتی، تصفیه نشدن این فاضلاب ها و ایجاد بیماری و آسیب های احتمالی ناشی از آن مهم ترین دغدغه فکری او طی این سال ها بوده است.
ایده تصفیه آب به روش هوازی اولین بار حدود دو سال پیش با حضور در نمایشگاه ایفات آلمان به ذهنش خطور کرد. هنگام بازدید از مجموعه های تصفیه فاضلاب به ذهنش خطور کرد که محصول های ارائه شده خارجی این نمایشگاه هرچند از شرکت های نامداری بودند، اما نواقص زیادی داشتند.
او در بازگشت به کشور، نواقص این طرح ها را در اولین نمونه ایرانی این محصول برطرف کرد و دستگاه ساخت خود را به شکل آزمایشی در یک رستوران نصب کرد. موفقیت در این کار باعث دلگرمی بیشتر او شد. این بار طرحش را با امکانات موجود در یکی از بیمارستان ها اجرا کرد. سرانجام هم با آزمون و خطاهای بسیار و پس از شش، هفت بار استفاده از کمترین امکانات، ساخت قالب و تولید انبوه این طرح را آغاز کرد. سال گذشته در نمایشگاهی داخلی با موضوع آب و فاضلاب شرکت کرد و طرحش با استقبال خوبی روبه رو شد. دیری نگذشت که هدیه ای از جانب رئیس جهانی انرژی هم دریافت کرد و طی مکاتبه ای با دفتر فدراسیون مخترعان جوان دعوت به سمیناری با این عنوان شد و توانست مدال طلای این سمینار در بخش محیط زیست را از آن خود کند، اما این یک روی سکه بود. روی دیگر سکه مشکلات پیش روی او بود. او قدم به قدم با سرمایه ۳۰ میلیون تومانی شخصی و درآمد کارمندی خودش، بدون هیچ گلایه ای این طرح را اجرا کرد. با استفاده از این روش می توان ۹۵ تا ۹۸ درصد فاضلاب بهداشتی را تصفیه از خروجی آن برای آبیاری فضای سبز و کشاورزی استفاده کرد. او خود اعتقاد دارد آب تصفیه شده در دستگاهش قابل شرب است، اما راستش را بخواهید ما جرات نکردیم این ادعا را آزمایش کنیم!

مهراب رستم پور، موسس و ایده پرداز گروه بویی (پرورش کرم ابریشم)
مهراب رستم پور، کارآفرینی بیست و هشت ساله از شهر دلاوران بوشهر و فارغ التحصیل رشته مهندسی کشاورزی است که با یک موجود زنده، اسباب بازی منحصربه فردی ساخته است. وی بر مبنای علاقه خاصی که از سنین کودکی به کرم ابریشم داشته و با توجه به صنعت بی رمق و نیمه جان نوغان داری در کشور ایده ای را می پروراند. رستم پور برای عملی کردن ایده اش، گروهی به نام بویی را تشکیل داد. او و همکارانش کرم های ابریشم را تهیه می کنند، آنها را در داخل جعبه ای به نام جعبه پرورش کرم ابریشم قرار می دهند و سرانجام آن را با قیمتی مناسب در سرای محلات شهر تهران به فروش می رسانند. بچه هایی که جعبه محتوی کرم های ابریشم را می خرند باید آنها را تا زمانی که کرم ها به دور خود پیله بتنند، پرورش دهند. پس از این کار بچه ها پیله های خشک شده را همراه یک گزارش کار برای گروه بویی می فرستند سپس بچه ها به همراه خانواده شان به مراسمی دعوت می شوند که طی آن یاد می گیرند چگونه از پیله ابریشم نخ تهیه کنند و با آن پارچه ابریشمین ببافند.
به این ترتیب برای مادران آن بچه ها کارآفرینی می شود، زیرا می توانند پارچه ببافند و آن را بفروشند؛ بچه ها با یک اسباب بازی طبیعی سرگرم می شوند و یاد می گیرند به طبیعت توجه کنند و به آن احترام بگذارند. رستم پور که کار روی این ایده اش را از چهار سال پیش آغاز کرده است توانسته ۲۲ دستگاه ابریشم بافی را در ۲۲ منطقه شهر تهران مستقر کند تا ابریشم بافی را از نزدیک به خانم ها آموزش دهد.
اگرچه طرح وی جالب به نظر می رسد، ولی مشکلات ریز و درشتی سر راه وی وجود دارد. برای مثال، وی در شناساندن و تبلیغ مطلوب ایده اش در جامعه، جذب سرمایه و حتی بسته بندی جعبه های کرم ابریشم با توجه به هزینه بالای کاغذ و مقوا با مشکل مواجه شده است.

خسرو سلجوقی، صنعت کرمداری
خسرو سلجوقی، کارآفرین دانش بنیان و مدرس کار آفرینی به سلطان کرم ایران معروف است. مردی که به مفهوم واقعی کیمیاگری می داند و زباله های بی ارزش را بدون هزینه، سختی و مشقت تبدیل به طلا می کند. آن هم چه طلایی! طلایی که ارزشی معادل نفت خام دارد. او پرورش دهنده نوعی کرم است، کرم هایی که غذای اصلی شان همین زباله های به ظاهر بی مصرف است.
حدود پنج شش سال پیش برحسب تصادف درست زمانی که بازدیدی از یک گاوداری داشت با مشاهده کرم های خاکی که از فضولات حیوانات تغذیه می کردند، ذهنش درگیر این مساله شد «اگر این کرم ها می توانند از فضولات دامی تغذیه کنند، ممکن است بتوانند زباله هم بخورند»! با همین اندیشه دست به کار شد. همان روز با دو سطل کرم وارد خانه شد و آزمایش های اولیه اش را روی این کرم ها آغاز کرد. او این کرم ها را با قرار دادن در شرایط مساعد و نامساعد مانند رطوبت، خشکی و محیط کشت (همان زباله) آزمود.
اوایل انجام چنین کاری صدای اهل خانه را در آورده بود، اما او بی توجه به همه این بهانه گیری ها تنها به دنبال یک چیز بود «عملیاتی کردن ایده اش». برای عملیاتی شدن چنین ایده ای تمام مشکلات را به جان خرید و عاقبت توانست با خلاقیت و جدیت خود و صرف هزینه ای زیاد، عجیب ترین راه کسب و کار خانگی یعنی پرورش کرم خاکی را پایه گذاری کند. او همچنین برای عملیاتی شدن این طرح با مشکل فرهنگی مواجه بود. او باید باورهای نادرست مردم را درباره این طرح تغییر می داد و این ذهنیت را در بین مردم ایجاد می کرد که سطل آشغال هر خانه ای به منزله یک بانک است. تنها کافی است همت کرد تا بتوان همه زباله های منزل را به کود تبدیل کرد. کودی گرانقیمت و ارزنده. صنعت کرمداری از صنایع نوپا در عرصه تهیه کود کشاورزی و غذای دام و طیور است.

تبسم لطیفی، صاحب ایده مامان پز
تبسم لطیفی، بیست و هشت ساله و متولد خرم آباد است. وی تحصیلات آکادمیک خود را تا مقطع فوق لیسانس در رشته mba دانشگاه صنعتی شریف ادامه داده و همان جا متوجه می شود رشته انتخابی اش می تواند زندگی آینده او را به علاقه دوران نوجوانی اش ـ که آشپزی بوده ـ پیوند بزند و خانم خانه دار بودن را به یک کسب و کار خوب تبدیل کند. به این ترتیب، علاقه شدید وی به آشپزی و غذا و انگیزه بالایش برای داشتن یک کار شخصی پردرآمد باعث تولد وب سایتی به نام مامان پز می شود. مامان پز، نام سایتی است که لطیفی امیدوار است از آن پولدار شود. در این سایت خانم های خانه داری که دستپخت خوبی دارند و مامان نامیده می شوند، ثبت نام می شوند. در طرف دیگر، مشتری های پر و پا قرص غذای خانگی قرار دارند که با مراجعه با مامان پز و بررسی منوی آن، غذای دلخواه خانگی خود را سفارش می دهند.
این پروژه در فاز نخست فعلا فقط در شهر تهران در حال اجراست، اما قصد دارد در آینده بزرگ تر و فراگیرتر بشود، اما موانعی را پیش رو دارد. برای نمونه قیمت حمل غذا از در خانه مامان تا در خانه مشتری گران تمام می شود، علاوه بر آن که با توجه به این که مامان پز در حقیقت یک جور رستوران اینترنتی است که در نوع خودش بدعت محسوب می شود مجوزی برای آن تعریف نشده است، چون اساسا روال و پروسه ای برای مجوز آن در قانون وجود ندارد.




تگ ها آغاز کارآفرینی از کجا ؟ کارآفرینی از کجا ؟ آغاز کارآفرینی؟
اخبار روزنامه ها

خبرنامه - شبکه های اجتماعی

آمار سایت