پرتال دانشگاهی کشور پرتال دانشگاهی کشور
University Portal of Iran

کلمات مرتبط

    نتایج کارشناسی ارشد 95 نتایج ارشد 95 دفترچه کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد امریه سربازی استخدام تامین اجتماعی استخدام شرکت نفت استخدام آموزش و پرورش استخدام بانک پذیرش بدون کنکور منابع کارشناسی ارشد منابع دکتری استخدام شهرداری آگهی استخدام پليس استخدام نیروی انتظامی لیست همایش های بین المللی لیست سمینار لیست کنفرانس سالن همایش مقاله ISI دانشگاه پيام نور استخدام بانک پاسارگاد سازمان سما استخدام بانک شهر استخدام بانک گردشگری آگهی استخدام بانک صادرات استخدام بانک پارسیان پودمانی علمی کاربردی 95 استخدام دولتی استخدام استانداری استخدام آتش نشانی استخدام وزارت نيرو استخدام ديپلم استخدام برنامه نویس استخدام حسابدار نمونه سئوالات کارشناسی ارشد نمونه سئوالات دکتری ارزشیابی مدرک دانشگاه پیام نور فراگير دانشپذير مدرک دیپلم مدرک کارشناسی انتخاب رشته کنکور سراسری 95 عدح.هق daneshgah پردیس دانشگاهی شهریه دانشگاهها آگهی استخدام تهران azad karshenasi arshad kardani peyvasteh azmoon konkoor mba مجازی mba یکساله مدرک mba
 اخبار دانشگاهی کشور / آموزش های عمومی          22 اسفند 1389 - 13 March 2011



استون مارتین لاگوندا یک شرکت انگلیسی تولید کننده خودروهای لوکس است. دفتر مرکزی این شرکت در گایدون، وارویکشایر انگلستان قرار دارد. نام استون مارتین از دهکده «استون کلینتون» در باکینگهام شایر، به همراه یکی از بنیانگذاران شرکت به نام «لیونل مارتین» گرفته شده است.

● استون مارتین چگونه از ورشکستگی های پیاپی نجات یافت

در سال ١٩١٣ لیونل مارتین (Lionel Martin) و رابرت بمفورد (Robert Bamford) کمپانی Bamford & Martin را در شهر گایدون کشور انگلستان تاسیس کردند. دو سال بعد اولین محصول این کمپانی به بازار عرضه شد. البته به دلیل تقارن زمانی جنگ جهانی اول با به تحقق پیوستن رویای چند ساله خود یعنی تولید اتومبیل، نتوانستند به موفقیتی دست پیدا کنند. تا پیش از آن، لیونل و رابرت فروشنده محصولات کمپانی سینگر بودند که بعدها توسط برادران روتس خریداری شد. آنها همچنین مدتی تعمیرکار محصولات کمپانی های GWK و Calthorpe بودند.

در سال ١٩٢٠ کمپانی به دلیل شرایط جنگی، عملا تعطیل شده بود و رابرت بمفورد هم کمپانی را ترک کرده بود. ولی با کمک و حمایت مالی کنت لوئیز زبوروفسکی (Count Louis Zborowski) این شرکت دوباره احیا و بازسازی شد. کنت لوئی خودش یک راننده اتومبیل های مسابقه و همینطور مهندس و طراح اتومبیل های اسپرت بود. کارخانه جدید در جاده آبینگدون در محله «کنسینگتون» (Kensington) بنا شد.آنها در سال ١٩٢٢ توانستند اولین محصول کارخانه جدید را برای مسابقات جایزه بزرگ فرانسه آماده کرده و در آن مسابقات رکوردهای سرعت و پایداری را از آن خود کنند. دو سال بعد کمپانی Bamford & Martin اعلام ورشکستگی کرد و توسط خانم چارنوود Charnwood خریداری شد. خانم چارنوود مدیریت کارخانه را به پسرش جان بنسون (John Benson) سپرد، ولی او هم نتوانست نوار ممتد ورشکستگی های این کمپانی را متوقف کند و پس از یک سال مجددا به ورشکستگی دچار شدند.در سال ١٩٢٦ وضعیت به قدری نابسامان بود که حتی لیونل مارتین آخرین بازمانده از هیات موسسان کمپانی Bamford & Martin هم مجبور به ترک شرکت شد.

در اواخر همان سال، بیل رنویک (Bill Renwick) و آگوست برتلی (Augustus Bertelli) با کمک مالی عده ای سرمایه گذار از جمله خانم چارنوود، کمپانی را خریداری کرده و ضمن احیای آن توانستند گام های بزرگی در جهت پیشرفت شرکت بردارند.آنها نام کمپانی را به «استون مارتین موتورز» (Aston Martin Motors) تغییر دادند. این نامگذاری از دو کلمه الهام گرفته بود. «استون» از نام دهکده استون کلینتون Aston Clinton که یک دهکده تاریخی و اسطوره ای در نزد ساکنان انگلستان به شمار می رفت، گرفته شده بود و «مارتین» برای تقدیر از زحمات موسس کمپانی یعنی لیونل مارتین که در شرایط سخت اقتصادی آن زمان، تا آخرین لحظه دست از تلاش برای بقای کارخانه نکشید، در نام این شرکت گنجانده شد.

از سال ١٩٢٦ تا ١٩٣٧ آگوست برتلی مدیر فنی استون مارتین موتورز بود. در تمامی این سال ها آنها توانستند انواع مختلف موتورهای اتومبیل مسابقه ای نسبتا موفق را عرضه کنند. گرایش آگوست برتلی به اتومبیل های مسابقه ای زیاد بود و در این دوره اغلب محصولات استون مارتین موتورز برای شرکت در مسابقات طراحی و ساخته می شدند.مدیران کمپانی در سال ١٩٣٦ تصمیم گرفتند که تمرکز خود را از خودروهای اسپرت برداشته و به تولید ماشین های جاده ای هم بپردازند. حاصل این تصمیم، تولید ٧٠٠ دستگاه اتومبیل بود، ولی با شروع جنگ جهانی دوم و رکود مجدد صنایع در سال ١٩٣٩، کمپانی نتوانست تیراژ تولیداتش را بالا ببرد.در سال ١٩٤٧ شرکت «دیوید براون» به مالکیت شخصی به همین نام، توانست شرکت استون مارتین موتورز را خریداری کرده و با استفاده از شرایط رکود اقتصادی بعد از جنگ جهانی دوم، حتی کمپانی اتومبیل سازی لاگوندا (Lagonda) را هم بخرد.

این شرکت همچنین کمپانی «تیکفورد» که یک شرکت مهندسی و تست انواع اتومبیل بود را خریداری کرد.دیوید براون مرکز فعالیت این ٣ کمپانی ادغام شده را در محل دفتر شرکت تیکفورد در شهر کوچک «نیوپورت» در نزدیکی لندن قرار داد. این سرآغازی برای تولید استون مارتین سری DB بود که متعاقب آن، دوران طلایی استون مارتین شروع شد. در سال ۱۹۵۰ این کمپانی مدل DB۲ را معرفی کرد و از آن زمان محصولات استون مارتین همواره مورد توجه علاقه مندان اتومبیل بوده است. بین سال های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۷ استون مارتین در گروه «پریمیر اتوموتیو» که بخشی از شرکت فورد است، قرار داشت. در ۲ مارس ۲۰۰۷ و در قراردادی به ارزش ۴۷۵ میلیون پوند معادل ۸۴۸ میلیون دلار، استون مارتین به کنسرسیومی انگلیسی که توسط دیوید ریچاردز از شرکت «پرودرایو» اداره می شد واگذار گردید، اما شرکت فورد ۷۰ میلیون دلار از سهام استون مارتین را حفظ کرد که با احتساب این مبلغ، ارزش کل شرکت ۹۱۸ میلیون دلار برآورد می شود.در سال ۲۰۰۸ این شرکت تعداد کارکنان خود را از ۱۸۵۰ به ۱۲۵۰ کاهش داد. در سال جاری میلادی نیز اولین خودرو اسپرت چهار در خود را در کارخانه گراتز اتریش تولید کرد.

خبرنامه - شبکه های اجتماعی

آمار سایت

    تندیس جشنواره

    pagerank